Przedmieścia Tokio, rok 1987. 11-letnia Fuki obserwuje powolny rozpad swojego rodzinnego świata. Jej ojciec, Keiji, zmaga się z nieuleczalną chorobą, a matka, Utako, przytłoczona pracą i opieką nad chorym mężem, staje się emocjonalnie nieobecna. Pozostawiona sama ze swoimi uczuciami Fuki ucieka w świat wyobraźni, w którym czuje się znacznie bezpieczniej. Dziewczynka zaczyna fascynować się hipnozą i telepatią, ma także bardzo bogaty świat wewnętrzny, co wyróżnia ją spośród rówieśników. To wszystko pozwala jej też lepiej poradzić sobie z otaczającą trudną rzeczywistością.
Film Chie Hayakawy to poruszająca refleksja nad wrażliwością i próbą zrozumienia przez młodą bohaterkę świata dorosłych. Historia jest jednocześnie oparta na osobistych doświadczeniach reżyserki, której dzieciństwo naznaczyła choroba nowotworowa ojca i jego śmierć.